ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಾದೆಗಳು 

ಅಕ್ಕ ಸತ್ತ ಆರತಿಂಗಳಿಗಿ ಭಾವನ ಕೊಳ್ಗಿ ಬಿದ್ದ ಅತ್ತರು.

ಅಕ್ಕ ತಂಗೇರ ಧನಿ ರೊಕ್ಕಾ ಬಾರಿಸಿದ್ಹಂಗ.

ಅಕ್ಕನ ಚಾಳಿ ಮನಿಮಿಂದಿಗೆಲ್ಲಾ.

ಅಕ್ಕ ಇದ್ರ ಭಾವ ರೊಕ್ಕ ಇದ್ರ ಸಂತಿ.

ಅಕ್ಕನ ಬಂಗಾರಿದ್ರೂ ಪತ್ತಾರ ತಗೊಳ್ಳದ್ಲೆ ಬಿಡುದುಲ್ಲ.

ಅಕ್ಕ ಸತ್ತರೂ ಅಮಾಸಿ ನಿಲ್ಲುದುಲ್ಲ.

ಅಕ್ಕಾ ಅಂದ್ರ ಬಕ್ಕಾ ಅರೇದವರ.

ಅಗಸರ ನಾಯಿ ಹಳ್ಳಾನೂ ಕಾಯಲಿಲ್ಲ ಮನಿನೂ ಕಾಯಲಿಲ್ಲ.

ಅಗ್ಗದ ಚಪ್ಪಲಿ ಕಾಲಿಗಿ ಮೂಲ.

ಅಜ್ಜಿ ನೂತದ್ದೆಲ್ಲ ಮಮ್ಮಗನ ಉಡದಾರಕ್ಕಂತ.

ಅಟ್ಟಮ್ಯಾಲ ಒಲಿ ಉರಿತು ಕೆಟ್ಟಮ್ಯಾಲ ಬುದ್ಧಿ ಬಂತು.

ಅಟ್ಟ ಮಾರಂದ್ರ ಸುಟ್ಟ ಮಾರಿದರಂತ.

ಅಟ್ಟ ಉಣ್ಣಾವನ ಹೇಣ್ತೇ ಆಗಬಾರ್ದು ಮೊಟ್ಟ ಹೊಡ್ಯಾವನ ಆಳ ಆಗಬಾರ್ದು.

ಅಟ್ರ ಉಣಬೇಕು ಸತ್ರ ಹೊರಬೇಕು.

ಅಟ್ಟದ್ದಾರ ಮಂದಿಗೆ ಸುಟ್ಟದ್ದು ಮೂರಮಂದಿಗೆ.

ಅಡವತ್ನ್ಯಾಗ ಆಯಿ ಮೈನೆರದ್ಲಂತ.

ಅಡವ್ಯಾಗಿನ ದೇವರ ಬಂದ ಗುಡವ್ಯಾಗಿನ ದೇವರ್ನ ಓಡಿಸ್ರಂತ.

ಅಡದೆವ್ವ ಬಂದ ಗಿಡದೆವ್ವಿ ಗೆಬ್ಬಿ ಸಿತ್ತಂತ.

ಅಡ್ಯಾಗ ಜಾಲಿ ಸೊಕ್ಕಬಾರದು ಊರಾಗ ಕಬ್ಬಲಗೇರ ಸೊಕ್ಕಬಾರದು.

ಅತ್ತೆ ಸತ್ರೆ ಸೊಸೆ ಬಿತ್ರಾಣಿ.

ಅರ್ಥ ಆಗ್ದೆ ಹಳ್ಳಿಯವ್ ಕೆಟ್ವಂತೆ ಅರ್ಥ ಆಗಿ ಪಟ್ನುದವೆ ಕೆಟ್ಟೋದ್ವಂತೆ.

ಬುದ್ಧಿ ಮಾತ್ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಗುದ್ಕಂದ್ ಸತ್ರು

ಹೆಂಗ್ಸೆ ಯಜ್ಮಾನ್ಕೆ ಕೊಡ್ಯಾಡ ಮನೆಲ್ ದೊಡ್ಡಸ್ತ್ಕೆ ತೋರಿಸ್ಯಾಡ

ಇದ್ಬಂದುದ್ನು ಕಳ್ಕಂಡ ಸಿದ್ ಭೈರುವ

ನಂಟು ನೋಡ್ದೆ ಹೋಯ್ತು ಗಂಟು ಕೇಳ್ದೆ ಹೋಯ್ತು

ಕೊಡದ್ ಮೂರ್ ಕಾಸು ಕ್ವಾಣೆ ತುಂಬಾ ಹಾಸು

ಆಚಾರಿ ಆಳಲ್ಲ ಅಂಬಲಿ ಪಾಯ್ಸ ಅಲ್ಲ

ಆಯ್ಸ ಒಂದಿದ್ರೆ ಪಾಯ್ಸಕ್ ಅಪುಪುರ್ವೆ

ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆ ಹೇಳ್ದೆ ಹೋಯ್ತು ಕೊಟ್ಟ ಸಾಲ ಕೇಳ್ದೆ ಹೋಯ್ತು